Το καλοκαίρι που έφυγαν οι γονείς μου

ΠΕΜΠΤΗ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21:30, στο ΠΑΡΚΟ της 25ης Μαρτίου (μετά τον χειμερινό Ορφέα στον πεζόδρομο)

Το καλοκαίρι που έφυγαν οι γονείς μου. Βραζιλία, 2006. Σκηνοθεσία: Cao Hamburger. Σενάριο: Cao Hamburger, Claudio Galperin, Bráulio Mantovani, Anna Muylaert. Ηθοποιοί: Michel Joelsas, Germano Haiut, Paulo Autran, Simone Spoladore, Eduardo Moreira. 104 λεπτά.

Το πάθος για το ποδόσφαιρό και η ενηλικίωση του νεαρού Μάουρο στη σκληρή πραγματικότητα του στρατιωτικού καθεστώτος του 1970 στη Βραζιλία.

Το 1970, κι ενώ το στρατιωτικό καθεστώς ελέγχει τα πάντα στη Βραζιλία, ο 12χρονος Μάουρο έχει ένα και μοναδικό όνειρο: να κατακτήσει η Εθνική Βραζιλίας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου για τρίτη φορά. Όταν ξαφνικά οι γονείς του, λόγω των αριστερών πεποιθήσεων τους, αναγκάζονται να «φύγουν διακοπές» και τον αφήνουν με τον παππού του σε μια γειτονιά του Σάο Πάολο, ο κόσμος του Μάουρο ανατρέπεται. Πόσο μάλλον που τελικά πρέπει να μείνει με το γείτονα του παππού του, τον Σλόμο, έναν μοναχικό Εβραίο ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη συνοικιακή συναγωγή. Καθώς περιμένει τηλέφωνο από τους γονείς του, ο Μάουρο αντιμετωπίζει μια σκληρή, συχνά οδυνηρή πραγματικότητα, που όμως έχει και χαρούμενες στιγμές. Θα κάνει αρκετούς νέους φίλους, όπως η Ιρένε, η Χάνα, ο Ράμπι, ο Ίταλο και ο Έντγκαρ, και μαζί τους θα μοιραστεί όχι μόνο την αγάπη του για το ποδόσφαιρο και τα πρώτα του ερωτικά σκιρτήματα, αλλά και το πάθος να ξαναβρεί την ευτυχία που του στέρησε η δικτατορία.

Το ποδόσφαιρο παίζει πρωταρχική σημασία στην ανάπτυξη των κοινωνικών σχέσεων της γειτονιάς, μέσα σε μια χώρα που έχει διαιρεθεί λόγω της χούντας. Στην λέξη «γκολ» όλοι είναι μια γροθιά και ελεύθεροι από κάθε καθεστώς. Και ο μικρούλης Μάουρο ξεγελιέται με την λαϊκή δύναμη της μπάλας και αντέχει την αναμονή για τους γονείς του, που δεν λένε να επιστρέψουν.

Η ταινία αναφέρεται στα διάφορα είδη εξορίας, στο πώς ένα 12χρονο αγόρι συνειδητοποιεί ότι η ζωή είναι εφήμερη και στο πώς καταφέρνει να συνυπάρξει με τους άλλους και να επιβιώσει στον κόσμο μας. Επίσης περιγράφει το μύθο που δημιούργησε η Εθνική Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου το 1970, αλλά και προσπαθεί να καταρρίψει ορισμένες προκαταλήψεις ή στερεότυπα που έχουν οι ξένοι για τη Βραζιλία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s